Skip links
zobacz
przesuń

5 i 1/2 Bladego Józka

Info
01

informacje

film fabularny, 80 min. | okres zdjęciowy: jesień 1970 – zima 1971 | premiera: nie odbyła się

reżyseria: Henryk Kluba | scenariusz: Wiesław Dymny | zdjęcia: Wiesław Zdort | muzyka: Juliusz Loranc | wykonanie piosenek: zespół Quorum: Renata Lewandowska – śpiew; ; Zbigniew Frankowski – gitara, śpiew; Juliusz Loranc – pianino, organy i Aleksander Bem – perkusja oraz Maria Głuchowska, K. Szaniawska | produkcja: ZF Wektor

OBSADA
02

obsada

Anna Dziadyk – Katarzyna | Andrzej Malec – Tadeusz Rusin, dziennikarz Trybuny Młodych | Władysław Hańcza – proboszcz, stryj Katarzyny | Halina Golanko – Halina, kelnerka w hotelu, dziewczyna Jacka | Leon Niemczyk – towarzysz Czekała z komitetu powiatowego | Mieczysław Stoor – grabarz Zenobiusz | Ryszard Pietruski – recepcjonista Mietek | Barbara Wrzesińska – kierowniczka świetlicy | Jerzy Cnota – zabójca Zenobiusza | Wojciech Echilczuk – Basior, szef bandy | Andrzej Echilczuk – Upiór, członek bandy | Eugeniusz Priwieziencew – Dzięcioł, członek bandy; nie występuje w czołówce

opis
03

opis

Tytuł filmu to jednocześnie nazwa gangu motocyklowego, który nęka mieszkańców prowincjonalnego miasteczka Kamienica (które „gra” Płock). Zmęczeni wybrykami harleyowców wysyłają oni list do redakcji młodzieżowego pisma warszawskiego z prośbą o pomoc. W sprawę angażuje się młody dziennikarz Tadeusz (Andrzej Malec), który w końcu osobiście odwiedza Kamienicę i niemal natychmiast wchodzi w konflikt z gangiem. Z opresji ratuje go Katarzyna (Anna Dziadyk-Dymna), która włada nie tylko wschodnimi sztukami walki, ale i sercem szefa motocyklowych bandziorów „Basiora” (Wojciech Echilczuk). Tadeusz postanawia więc zdobyć, przy pomocy rezolutnej Katarzyny, zaufanie harleyowców i rozpracować szajkę od środka.

lokalizacje
04

lokalizacje

Wzgórze Tumskie (Skarpa), Stary Rynek, Mostówka, Plac Narutowicza, Wisła, Most Legionów Piłsudskiego, Fara, Katedra, Hotel Petropol, Stacja PKS/PKP.

płockie kadry
05

płockie kadry

ciekawostki
06

ciekawostki

HENRYK KLUBA był jednym z najciekawszych twórców kina autorskiego w Polsce, człowiekiem wszechstronnie oddanym sztuce. Pracował jako reżyser, producent, scenarzysta, a nawet… aktor. Występował w wielu szkolnych filmach Romana Polańskiego (w jego dyplomowych „Dwóch ludziach z szafą”), w popularnych serialach („Czterej pancerni i pies”), ale także we własnych produkcjach (m.in. „Słońce wschodzi raz na dzień” oraz serial „Doktor Ewa”). Przez ostatnie lata był jednak przede wszystkim pedagogiem łódzkiej Filmówki i wieloletnim rektorem tej szkoły. Zmarł 10 czerwca 2005 roku.

Nie ma chyba w historii PRL tak dziwnej historii dotyczącej filmów, jak ta związana z „Pięć i pół Bladego Józka”. W czasie produkcji prasa na bieżąco i dość często informowała czytelników o tym, co dzieje się na planie, po czym… film nigdy nie wszedł na ekrany. Zatrzymany przez cenzurę nie trafił na półkę, ale został przez nią zmasakrowany, czyli pocięty, a niewygodne kadry spalone (niemal 40 proc. materiału). Nie był więc klasycznym pułkownikiem, tak jak „Ręce do góry” Skolimowskiego.

Henryk Kluba już swoim dyplomowym filmem naraził się ówczesnej władzy – nakręcona pod opieką Andrzeja Munka etiuda dokumentalna „Ocalenie” opowiadała bowiem o likwidacji AK-owców przez Urząd Bezpieczeństwa. Późniejsze obrazy, jak choćby „Słońce wschodzi raz na dzień” (nagrodzone na festiwalu w Łagowie) czy „Chudy i inni”, ugruntowały pozycję Kluby jako „twórcy niewygodnego”.

więcej
07

więcej

Opowieści na czas zarazy: Śmierć Skurczybyka
źródło: kinopokis.pl [dostęp: 7.11.2021]

https://kinopokis.pl/smierc-skurczybyka-czyli-easy-rider-prl-u/

źródło: podcast FILMOWY PŁOCK

https://open.spotify.com/show/4IUxSlHPu6gniTofb4fJRq?si=4520346b12604f93

🍪 Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.