Skip links
zobacz
przesuń

Anna i Wiesław Dymni

Kiedy przyjechał do Płocka był już sławny. Otrzymał nagrodę im. Kościelskich za „Opowiadania zwykłe” (1963). Pisał już teksty dla Piwnicy pod Baranami, ale także dla STSu, Teatru 38 i własnego kabaretu „Remiza”. Plastyk, poeta, prozaik, aktor, satyryk i scenarzysta. Słowem: człowiek orkiestra.

Z Henrykiem Klubą tworzył niezwykły tandem, pisząc scenariusze do jego najlepszych filmów: „Chudy i inni”, „Słońce wschodzi raz na dzień” oraz „5 i ½ bladego Józka”.

Jego teksty były bliskie życia, a jednocześnie pełne kruchego piękna i poezja. Jego scenariusze miały żywe dialogi, inspirowane potoczną mową, ale jednocześnie alegoryczne. Na planie „5 i ½ bladego Józka”, zafascynowany młodymi harleyowcami, nieustannie zmieniał gotowy, zaakceptowany przez KOS, scenariusz. Co miało zapewne wpływ na dalsze losy filmu.

Nie był zadowolony, że Kasię ma zagrać Anna Dziadyk, piękna studentka III roku krakowskiej szkoły teatralnej. – Kumie! Ona się nie nadaje – mówił do Kluby, który się jednak uparł i obsadził ją w głównej roli. Zdjęcia rozpoczęły się późną jesienią 1970 roku. Na święta Bożego Narodzenia, Kluba wraz żoną wyjechali do Łodzi. W pałacyku w Łącku, w którym ekipa filmowa mieszkała, zostało kilka osób, m.in. scenarzysta i odtwórczyni głównej roli.
Podobno doszło tam do sprzeczki między Dymnym i jego przyszłą żoną. Gwałtowna kłótnia miała spowodować wyjazd Anny z Płocka. Młoda aktorka jednak wróciła, a skruszony artysta przywitał ją z kwiatami na dworcu w Kutnie.

– Wracam z tych świąt do Łącka, a tu między Dymnym a Anią miłość, którą można by porównać do ogromnego płomienia. Dymny zachwycony, miękkie oko, przywiązane tylko do niej. Ania, hmm… miłość zawsze kobietę jeszcze bardziej wyszlachetnia i wysubtelnia. Była to cudowna para. – wspominał Kluba.

Filmowym efektem jest, zachowana przez cenzurę, scena zbliżenia Katarzyny z Tadeuszem. Nagie ciało Katarzyny/Anny pokryte jest fantazyjnymi kwiatami. – Cały dzień Wiesiu ją malował, włożył w to całe swoje uczucie, całe swoje uwielbienie dla Ani. Kilka miesięcy później byli już małżeństwem. W wywiadach aktorka często podkreślała wielki wpływ, jaki wywarła na nią barwna osobowość jej pierwszego męża.

ŹRÓDŁA:

  • „Dymny. Życie z diabłami i aniołami”, SIW ZNAK, Warszawa 2014
  • „Dymna” Elżbiety Baniewicz, Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2014
  • „W Płocku kręcili Dymną na harleyu”, Milena Orłowska, w: „Gazeta Wyborcza”, strony lokalne nr 130, wydanie z dnia 06/06/2014 Gazeta Płock
  • „Mistrz filmowej ballady” reż. Katarzyna Tomicka (Kino Polska 2006)
  • niepublikowana rozmowa z H. Klubą z 2004 roku, dzięki uprzejmości Joanny i Grzegorza Molewskich

ZDJĘCIA

  • Pierwsza strona magazynu FILM z 28 lutego 1978 roku
  • MAGAZYN FILMOWY z 10 października 1971, chyba jeden z ostatnich wpisów
    w prasie, która wcześniej ochoczo podawała relacje z planu

🍪 Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.